باشرف مثل نظام پرستاری

✍️مجید مقدری: دکترای هوش مصنوعی و متخصص فضای مجازی

6 اردیبهشت 1405، پنجاه و هفتمین روز قطعی سراسری اینترنت، منتشر شده در کانال «دیجیتال جرم» در  پیام رسان «بله» digitaljorm@

سکانس اول: امتیاز ویژه نمی‌خواهیم

سازمان نظام پرستاری پیشنهاد دریافت اینترنت پرو را رد کرد. این سازمان صراحتا اعلام کرد «تا زمانیکه محدودیت‌های دسترسی عمومی به اینترنت بین‌الملل برطرف نشود درخواست هیچ امتیاز ویژه‌ای را برای اعضای خود نمی‌پذیریم».

سکانس دوم: “رستگار”ی پس از جنگ

رستگار دبیر سندیکای صنعت مخابرات ایران ضمن دفاع از اینترنت پرو تاکید کرد «در شرایط فعلی که اپراتورها تحت فشارهای متعددی از محدودیت‌های اخیر اینترنت هستند هر اقدامی که بتواند به ایجاد درآمد پایدار برای اپراتورها کمک کند قابل درک و حتی ضروری است.»

سکانس سوم: افزایش موشکی قیمت اینترنت پس از جنگ

بستۀ 50 گیگی بدون اتصال به اینترنت بین‌الملل در اپراتورهای تلفن همراه حدود 400 هزار تومان است و همین مقدار حجم با اتصال به اینترنت بین‌الملل دارای قیمت حداقل 2.5 میلیون تومانی است یعنی بیش از 600 درصد افزایش. بر این اساس قیمت اینترنت از هر گیگ 8 هزار تومان به هر گیگ 50 هزار تومان مثل سرعت موشک‌ افزایش یافت.

سکانس چهارم: ما اینیم، نمیخواین جمع کنید برید

با توجه به اینکه بیش از 50 روز از قطعی اینترنت می‌گذرد خیلی از مردم انتظار داشتند که اپراتورهای اینترنت نسبت به بازپرداختِ مبالغِ پرداخت‌شده برای اینترنت در آن ایام یا شارژِ مجدد حسابهای مشتریان اقدام نمایند. اما گویا یادشون رفت که اینجا از خبرها نیست و مگه اپراتورها چه کم از خودروسازها دارند ؟ پس نه تنها هزینه رو برنمیگردونیم بلکه 6 برابر هم قیمت رو بالا می‌بریم. دوست ندارید استفاده نکنید یا جمع کنید برید!

سکانس پنجم: دَمِ پرستارها گَرم

دوستی میگفت:«ما زیرِ بار زور نمیریم مگر اینکه سمبه پرزور باشه!». درحالیکه تقریبا تمامی اصناف از نظام صنفی رایانه‌ای، سازمان نظام پزشکی و … تسلیم پُر زوری سمبۀ اپراتورها شدند و اینترنت پرو را برای اعضای خود از روی اجبار درخواست دادند و فعال کردند اما اینبار پرستاران باز هم فراتر از انتظار خوش درخشیدند. پرستارانی که چه در زمان اعتراضات خیابانی و چه در زمان جنگ ویرانگر، فداکاری‌ها کردند و آغوشِ مهربانِ خویش را برای درمان هموطنانشان گشوده بودند اینبار نیز همچنان شرافت را حتی در زمان اجبار، معنایی دوباره بخشیدند. دم شماها گرم. چقدر خوبید شما

@digitaljorm

صفحه اصلی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
سوالی ندارید؟